ولى شيخ در تهذيب الاحكام حديثى از امام صادق ( ع ) در باب آداب تزويج روايت كرده و در ضمن آداب شب عروسى گفته است كه چون داماد بر عروس درآيد بايد دستش را بر پيشانىِ او گزارد و بگويد : « خدايا من طبق حكم قرآنت با او ازدواج كردم و به كلمات مقرره‌ات او را حلال كردم و اگر از او چيزى مقدر كردى مسلمانى درستش مقرر دار و او را شرك شيطان مساز الخ » . از مجلسى ( ره ) - ظاهر بسيارى از اخبار اين است كه كلمهء ابن الفاعله در زبان عربى قذف است و شايد براى آن بوده كه در عرف آنها صريح در اسناد زنا بوده است چنانچه كلمهء حرام زاده چنين است ، و بحثِ آن در كتابِ حدود بيايد . از مجلسى ( ره ) - در اين خبر يك جواب از اعتراض به وعدهء خدا در باب اجابتِ دعا ياد گرديده و حاصلش اين است كه وعدهء خدا شرائطى دارد كه يكى از آنها بركنارى از گناه و برخى اخلاق بد و اخلاص در نيت است . از مجلسى ( ره ) - « و لا آمر به » كنايه است از دشنام و بدزبانى . از مجلسى ( ره ) - قوله ( ص ) : « ان من شر عباد اللَّه » يا عذر است براى آنچه نخست فرمود ، يا براى آنچه پس از آن فرمود ، يا براى هر دو ، گفته‌اند اين مرد عيينة بن حصن فزارى يكى از سران پُر شر و شور قبائل عرب بوده است ، از عياض نقل است كه اين حديث دلالت دارد بر جواز مدارا با فاسق و جواز غيبت و بدگوئىِ اهل فسق و بدعت . از مجلسى ( ره ) - مقصود از تعجيل در كيفرِ آن اين است كه در دنيا هم به او مىرسد و بلكه زود مىرسد . از مجلسى ( ره ) - « فإنهما يعدلان » يعنى در بيرون بردن از